اثرات جین سنوزیدها بر سیتوکین ها در فیبروز اندام
TGF{0}} یک سیتوکین چند عملکردی با ویژگی های فیبروز است و یک عامل مهم در فیبروز اندام است. با تسریع رسوب ECM و کاهش تخریب آن، فیبروز اندام را تقویت می کند. Smad یک عامل اصلی انتقال سیگنال در سیگنال دهی وابسته به TGF- 1-است. علاوه بر این، رسوب ECM نقش کلیدی در ایجاد فیبروز ریوی دارد. ECM عمدتاً توسط MMP تخریب میشود و راندمان تخریب MMP عمدتاً توسط مهارکنندههای MMP تنظیم میشود. تعادل بین MMP و مهارکننده های بافتی متالوپروتئیناز (TIMP) نقش مهمی در تشکیل فیبروز اندام ایفا می کند.
در مدلی از فیبروز کبدی{0} ناشی از cCL، متابولیتهای سمی CCl4 سلولهای کوپفر را برای ترشح سیتوکینهایی مانند IL{2}} و TNF- فعال میکنند و تولید TGF- را تحریک میکنند. هو و همکاران دریافت که جین سنوزید Rb1 با کاهش سطح TNF-، پروستاگلاندین E2 (PGE2) و TIMP در کبد، فیبروز کبد را مهار میکند.
گوان و همکاران دریافت که جین سنوزید Rg1 می تواند به طور قابل توجهی بیان پروتئین و mRNA TGF- 1، Smad 2 و Smad 3 را در فیبروز ریه موش کاهش دهد و به طور قابل توجهی بیان Smad 7 را افزایش دهد. این نتایج نشان می دهد که جین سنوزیدها ممکن است با مهار فیبروز ریوی را مهار کنند. مسیر سیگنالینگ TGF- 1/Smad، در نتیجه تکثیر فیبروبلاست و رسوب غیر طبیعی ECM را تنظیم میکند. یانگ و همکاران دریافتند که جین سنوزیدهای کل می توانند به طور قابل توجهی افزایش تنظیم بیان پروتئین MMP2، MMP9 و TIMP را در موش های فیبروز ریوی کاهش دهند، و اثر محافظتی بر فیبروز ریوی ناشی از بلئومایسین (BLM) مربوط به سیستم MMP است. عملکرد اصلی TIMP تنظیم ترشح و فعالیت MMP است و بیان آن با پیشرفت فیبروز ریوی به طور قابل توجهی افزایش می یابد. بیان MMP2 و MMP9 در مرحله التهابی فیبروز ریوی ناشی از BLM افزایش می یابد، که ممکن است در تخریب غشای پایه، تهاجم به فضای آلوئولی توسط فیبروبلاست ها و فیبروز ریوی نقش داشته باشد.
خو و همکاران دریافتند که جین سنوزید Rg1 می تواند به طور قابل توجهی از تشکیل اتوفاگوزوم ناشی از آدریامایسین و گسترش شبکه آندوپلاسمی جلوگیری کند. در مقایسه با گروه آدریامایسین، گروه جین سنوزید Rg1 فاکتور رونویسی 6 را فعال کرد (ATF6، آنزیم نیاز به اینوزیتول 1 (IRE1)، فاکتور واسطه رونویسی 1، پروتئین ریبوزومی فسفریله S6 کیناز، فسفریله ریبوزومی پروتئین N6P، N6P، N6P، N6P بیان ترمینال کیناز 1، JNK1 و Beclin1، پروتئین تنظیم کننده گلوکز 78 (GRP78) افزایش یافت. این نتایج نشان می دهد که جین سنوزید Rg1 ممکن است با مهار استرس شبکه آندوپلاسمی و اتوفاژی، اختلال عملکرد قلبی ناشی از دوکسوروبیسین را بهبود بخشد. تنظیم پروتئین کوچک متصل شونده به GTP (پروتئین اتصال GTP، پروتئین کیناز تشکیل دهنده سیم پیچ مرتبط با Rho (پروتئین کیناز تشکیل دهنده سیم پیچ مرتبط با RHO، پروتئین کیناز تشکیل دهنده کویل کویل مربوط به rho، پروتئین کیناز تشکیل دهنده کویل کویل مرتبط با rho، پروتئین کیناز ROCK (ROCK) و PI3K/پستانداران هدف مسیرهای راپامایسین (mTOR) تشکیلدهنده کویل کویل مرتبط با rho، مانع از اتوفاژی کاردیومیوسیتهای موش صحرایی میشود تا یک ضد قلب را بازی کند. عملکرد آیلوره علاوه بر این، جین سنوزید Re می تواند بیان TGF سرم را کاهش دهد و اثرات فارماکولوژیک فیبروز میوکارد و نارسایی قلبی ناشی از ایزوپروترنول را (حداقل تا حدی) از طریق بیان کلاژن Smad 3 و نوع I در بافت قلب، بهبود بخشد. با تنظیم مسیر TGF- 1/Smad 3.
لی و همکاران دریافتند که UUO میتواند بیان TGF- 1 و Smad 3 فسفریله شده (P-smad 3) را تقویت کند و بیان Klotho (KL) و Smad 7 را مسدود کند، و این عبارات پس از تجویز جین سنوزید Rg1 معکوس شدند. نتایج نشان می دهد که جین سنوزید Rg1 با هدف قرار دادن مسیر Klotho/TGF- 1/Smad، فیبروز توبولو بینابینی کلیه را بهبود می بخشد و این الگوی محافظتی از امکان استفاده از جین سنوزید Rg1 برای درمان فیبروز کلیه مرتبط با کمبود Klotho پشتیبانی می کند. ژو و همکاران یک مدل موش دیابتی را با تغذیه رژیم غذایی پر قند و چربی همراه با STREptozotocin IP ایجاد کرد. نوسانات هیپرگلیسمی ممکن است به سلول های مزانژیال آسیب برساند و آپوپتوز را افزایش دهد، در حالی که اختلال در متابولیسم لیپید و رسوب غیرطبیعی لیپید ممکن است به هیپرپلازی غشای سلولی گلومرولی و تجمع تدریجی ECM منجر شود. مشخص شد که 20(S) -ginsenoside Rg3 به طور قابل توجهی بیان TGF{15}}، NF-kB P65 و TNF- را در کلیه ها کاهش داد. نتایج نشان می دهد که 20(S) -ginsenoside Rg3 ممکن است در درمان نفروپاتی دیابتی در جهت جدیدی مورد استفاده قرار گیرد.
فیبروز یکی از ویژگی های مشترک بسیاری از بیماری های هدف اندام است، اما در حال حاضر هیچ داروی درمانی رضایت بخشی وجود ندارد و کشف ترکیبات سرب با راندمان بالا، سمیت کم و مکانیسم ضد فیبروز واضح یک نیاز بالینی فوری بوده است. جین سنوزیدها دارای انواع مختلفی از اثرات دارویی مانند آنتی اکسیدانی، ضد التهابی، ضد آپوپتوز و تحریک ایمنی و غیره هستند. مکانیسم خاص ضد فیبروز جین سنوزید نیاز به ارزیابی بیشتر دارد.
ساپونین جینسینگ در این مقاله از نظر مکانیسم ضد فیبروز، از جمله EMT مهار واکنش التهابی و مهار سلول، بهبود استرس اکسیداتیو، مهار تولید کلاژن، تنظیم بیان سیتوکین و غیره، برای مطالعه مکانیسم ضد فیبروز بررسی شد. از کشف ترکیبات سرب و ارائه مبنای تجربی، برای ضد فیبروز جین سنوزیدها در تحقیقات دارویی مبنای تئوری را فراهم می کند.



